De dansers

 

Het is een levenskunst en niet aan iedereen gegeven om in het donker zowel als in het licht te kunnen dansen en te weten dat er niets op zichzelf bestaat en daardoor alles vergankelijk is dat betekent ook dat er ruimte is om te veranderen.

De dans is  een mooi symbool van vergankelijkheid en verandering.

 

Fazant

De winter was erg lang en heel koud.

In de vroege morgen fourageerde een hele troep vrouwtjes fazanten met een mannetje tussen de geluidswal van de snelweg en de verderopgelegen tuinen. Vanachter mijn raam zag ik ze scharrelen en kocht strooivoer.

Iedere ochtend werd ik al vroeg uit mijn bed gehaald om het voer te strooien, ze wisten het precies. Toen het beter weer werd verdwenen ze. Ik zag ze nooit meer terug.

 

Een klein schilderij op paneel

acrylverf 30 x 40

 

Vallende kat

 

Het is alweer enkele jaren geleden dat ik droomde van Knoopje onze kat die op het randje van de dakgoot wandelde. Ik zag hem naar beneden vallen. Toen ik uit het raam over de rand keek, liet ik hem zachtjes in de struiken beneden terecht komen.

 

 

 

Verwondering

 

Een schilderij in zachte blauwe kleuren met bruine accenten waarin de figuur in het midden met stugge ronde vingers reikt naar wat zich om hem heen bevindt.

Ik plakte er  tekeningetje in van mijn kleindochter dat mij fascineerde. Er ligt een zieke in bed. Ernaast heeft ze een figuurtje met vleugels getekend en een ‘huisje’. Het tekeningetje kan zo met het ballonnetje dat erboven hangt, meegevoerd worden. De driehoeken, waar ik een tijdlang aandacht aan besteedde herhalen zich in de vlakverdeling.

De mythologische stier Sedu helpt de mens in zijn strijd tegen het kwaad en chaos.

 

Acrylverf op papier 70 x 100

Aan zee

Op een klein eilandje leeft een bevolking hoofdzakelijk van de visserij. Op een vast uitgekozen datum gaan alle vissers naar het strand en slaan op het zand  met hun stokken een ritme.Een bijna hypnotiserend geluid.  Na verloop van tijd komen vanuit zee dolfijnen die een hele school vissen voor zich uitdrijven, rechtstreeks in de netten die zijn uitgezet, Een wonderlijke gebeurtenis waarvan ik lang geleden een documentaire zag.

Acrylverf op paneel 50 x 70

wandeling

Dit schilderij is uit de jaren negentig. Mijn tuin stond in volle bloei. Een wilde tuin waar ik alleen het ‘onkruid’  regelmatig uittrok. Later was het proces van groei en bloei niet meer bij te houden en was de verwildering kompleet.

Ik schilderde in die tijd een serie ‘Wandelingen’. Dit was een wandeling door mijn tuin.

Acrylverf op papier 70 x 100.

 

Werken aan jezelf

 

 

Het belangrijkste werk van alles is werken aan jezelf. Iedere bezigheid die je uitoefent, kan daartoe dienen, maar hoeft niet beslist een mensenleven te duren. Daar de meesten van ons uit zichtbare alternatieven kiezen, vermijden we confrontatie met onze angsten en worden we datgene waarvoor we het minste bang zijn

Nu is het tijd om die angsten te doorgronden zodat we aan onszelf verder kunnen werken.

Zen zonder meester.

Camden Benares

Tja ik ben zojuist weer iets tegengekomen waar ik altijd voor weg probeer te lopen. Verandering begint met herkenning van problemen en angsten die je niet op een ander afschuift. Wat ik niet weet kan ik nooit veranderen.

Dus het lijkt me nodig als je aan jezelf wilt werken eerst te herkennen waar een probleem zit en waar je weerstanden zitten en dat onder ogen zien.

Maar het is niet eenvoudig  in het diepe te springen en te erkennen dat je weerstanden hebt en waar je angsten zitten. Ze in de ogen te kijken en ermee te gaan werken. Het kan heel beangstigend zijn.  Belangrijk is te weten dat je vaak beter kunt zwemmen dan je denkt en te weten dat je na de overwinning ’op jezelf’ in een rozentuin kunt wandelen.

De eerste sprong is vaak het moeilijkst, daarna heb je de ervaring dat je er wel doorheen komt.

P1190094a (c)800