Jan Mankes. De Jasmijn.

Geplaatst op 1 januari 2012 by ellyvandoorn

En als ik dan dit heel kleine schilderijtje zie, dan word ik daar helemaal stil van.

Zo subtiel en mooi geschilderd. Een donkere achtergrond waarin het vaasje wordt ‘opgenomen’, maar ook in het bijna zwart is een palet aan kleuren zichtbaar. Het lichte stipje in de weerspiegeling van de vaas en het blaadje in de achtergrond roept spanning op waar ik naar wil blijven kijken. De Jasmijn springt uit het donker zonder op zichzelf te staan. Ze is een geheel met het duistere al. Ja daar kan ik niet genoeg naar kijken.

Het is in het bezit van het Gemeentemuseum in Arnhem.

wandeling

Geplaatst op 31 december 2011 by ellyvandoorn

Reageer

Dit schilderij is uit de jaren negentig. Mijn tuin stond in volle bloei. Een wilde tuin waar ik alleen het ‘onkruid’ regelmatig uittrok. Later was het proces van groei en bloei niet meer bij te houden en was de verwildering kompleet.

Ik schilderde in die tijd een serie ‘Wandelingen’. Dit was een wandeling door mijn tuin.

Acrylverf op papier 70 x 100.

Nieuwe logjes

Geplaatst op 28 december 2011 by ellyvandoorn

Reageer

UPDATE

Ik ben eruit en weet wat ik ga doen met dit log.

zie

Deze weblog

Het is mogelijk nieuwe logjes op weblog te plaatsen, maar ik ben er nog niet helemaal uit wat ik ermee ga doen.

Nu, na de migratie zijn de categorieën in de zijbalk niet op orde en er missen veel foto’

Hieronder de links naar mijn nieuwe logs

http://magazijn.blogspot.com/

http://notitie.blogspot.com/

http://ellyvandoorn.wordpress.com/

Hier is het allemaal nog niet optimaal.

Het vogeltje wacht geduldig. en verbetert af en toe een en ander.

Weblog streepje deuren

Geplaatst op 22 augustus 2011 by ellyvandoorn

Als de enen deur dicht gaat

gaat een ander open

maar vaak kijken we zo lang en zo spijtig naar de gesloten deur dat we de deur die opengaat niet zien.

En laten we dan maar afwachten welke geopende deur WEBLOG ons te bieden heeft.

Praag

Geplaatst op 22 augustus 2011 by ellyvandoorn

Reageer

De architectuur in Praag is zo overweldigend dat ik niet op kan houden nog eens uit mijn foto’s te putten. Ik geniet er iedere keer weer van als ik naar die fotos kijk. Het is daar een eindeloos verhaal voor de liefhebbers van de oude architectuur.

Zoveel moois in xe9xe9n stad is niet te vatten in een logje.

Toen wij er waren werd de klok gerestaureerd en kon het beroemde lopende ridderspel niet naar buiten komen, maar daar hadden ze iets op bedacht.

Helemaal bovenin de toren

werd het ridderfeestje ieder uur door heuse levende ridders gevierd.

Dromen

Geplaatst op 17 augustus 2011 by ellyvandoorn

Reageer

Terugkerende dromen hebben je vaak iets te vertellen.

Vroeger droomde ik regelmatig dat ik ergens naartoe moest en er niet kon komen. Over een brug bijvoorbeeld. Alle auto’s reden er zomaar tegenaan en ik worstelde om er lopend overheen te kunnen en dat lukte niet. Of ik was in een groot huis op zoek naar iets in allerlei bovenkamertjes die verbindingen met elkaar hadden en vond nooit wat ik zocht. Altijd weer terugkerende thema’s in mijn dromen.

Een andere droom was dat ik iemand heel dringend moest bellen en geen verbinding kon krijgen of dat ik het telefoonnummer niet kon vinden. Totdat ik, na alweer enkele jaren geleden, weer droomde dat ik voor de telefooncel stond met een dubbeltje in mijn hand (ja ik ben natuurlijk van de oude stempel ) en dringend moest bellen. Toen ik eindelijk aan de beurt was viel het dubbeltje in het rooster voor de cel waar ik niet onder kon komen. En toen werd de ommekeer duidelijk, ik haalde mijn schouders op en dacht: Dan maar niet en werd wakker.

Dergelijke dromen hebben zich daarna tot op heden niet meer herhaalt, maar daar is heel wat water voor door de Rijn gegaan. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat ik nooit meer zulke dromen zal krijgen maar, voor mij is het toch duidelijk… een klein stapje op het pad naar heelheid door bewust en aandachtig te kijken naar mijn eigen functioneren aan de hand van methodieken op het Boeddhistische pad. Maar die zijn natuurlijk ook in andere tradities te vinden.

En nu las ik het volgende. Het stak me een hart onder de riem.

Als de ziel eenmaal begint te bespeuren

hoe gezond zij geworden is

zal zij ook opmerken

dat zelfs haar dromen

rustiger en eenvoudiger zijn geworden

Maximus Confessor

Vakantie

Geplaatst op 16 augustus 2011 by ellyvandoorn

Reageer

Vakantie. Helemaal niets moeten. Iedere dag inrichten zoals je zelf wilt. Geen stok achter de deur van vrijwilligerswerk, Laat alles maar komen zoals het komt. En toch loopt ieder dag vol met afspraken, dingen die nog gedaan moeten worden en vele andere zaken.

Gisteren had ik een vroegere vriendin op bezoek. Het was een hartelijk weerzien en het gevoel alsof we elkaar gisteren nog tegenkwamen met het verschil dat we elkaar veel te vertellen hadden. Een enorme hoeveelheid informatie die we uit wilden wisselen. Met het verstrijken van de jaren zijn we er beiden lijfelijk niet op vooruitgegaan, maar dat is geen sinecure. Het meest vonden we elkaar in de problemen rondom ons P.D Syndroom waar we dus beiden last van hebben. Maar nou moet je niet denken dat alle gesprekken kommer en kwel waren. Mijn vriendin heeft een enorm vermogen om met de leukste uitspraken de verschrikkelijkste omstandigheden op te klaren met een schaterlach. Af en toe lagen we dubbel van het lachen. Het werd me weer eens duidelijk dat je problemen op verschillende manieren kunt benaderen en dat humor daar een grote bevrijdende rol in kan spelen. Ook veel andere problemen deden me beseffen dat zij onder zware omstandigheden altijd haar vrolijke aard overeind wist te houden en de moeilijkheden daarmee zeker niet uit de weg ging, maar doortastend aanpakte en onder ogen zag. Daardoor is het mogelijk alle momenten te gebruiken en dankbaar te zijn voor alles dat er WEL is. Ook al is er veel dat er niet meer is of kan. Wat hebben we genoten van die paar uurtjes samenzijn.

Tja we worden er niet jonger op.